Numer 2 (7) 2008

Krwawe igrzyska
Sympatykom sztuk walki Chiny kojarzą się z klasztorem Szaolin, filozofią yin-yang, akupresurą czy kuchnią. Niewątpliwie także z tanimi, masowymi produktami. A ilu z was wie, że te produkty często są wytworami więźniów obozów koncentracyjnych? W 1989 roku światem wstrząsnęła masakra na placu Tienanmen. Minęło parę lat i ten sam świat zaczął sobie wmawiać, że w Chinach coś się zmieniło. Otóż nie, nic się nie zmieniło.

Combat 56 – techniki interwencji
W siłach zbrojnych i służbach resortowych zawsze istnieje zapotrzebowanie na umiejętności walki kontaktowej. Armia w przeciwieństwie do takich służb jak policja czy służby porządkowe nie jest spięta sztywnymi przepisami dotyczącymi zarówno zasad postępowania, jak i bezwzględnego bezpieczeństwa zatrzymywanego.
Walka kontaktowa w siłach zbrojnych jest jedynie uzupełnieniem brakującego ogniwa tam, gdzie nie ma możliwości użycia innych środków oddziaływania. Niejednokrotnie znaczenie walki wręcz jest przeceniane, co wynika z braku realnego spojrzenia na uwarunkowania taktyczne. Możliwość wystąpienia walki kontaktowej na współczesnym polu działań bojowych jest praktycznie zerowa. Coraz większe utechnicznienie pola walki w sposób jednoznaczny marginalizuje walkę wręcz. W pododdziałach specjalnych, desantowo-szturmowych czy rozpoznawczych prawdopodobieństwo to jest zdecydowanie większe i wynika głównie z prostej zależności – tam dystans prowadzenia walki jest mniejszy, a ponadto częściej występuje czynnik działań nieregularnych. Innym powodem jest dynamika prowadzenia działań, a także dość prozaiczny element – brak płynnego uzupełniania zapasów amunicji.

Japonia za wytrwałość

Egzaminy Yawara Jutsu

Sensei Terry Wingrove

Husaria

Elementy sumo w szkolnym wychowaniu fizycznym
Obserwowany od kilku lat wśród dzieci i młodzieży, a także wśród studentów, wzrost zainteresowania sportami walki stwarza okazję do podjęcia dyskusji nad sposobami usprawniania i zwiększania efektywności pracy dydaktyczno-wychowawczej nie tylko w zakresie tych dyscyplin, ale i w procesie całościowo rozumianego wychowania fizycznego. W obliczu owego wzrostu zainteresowań wydaje się bardzo uzasadnione wykorzystanie sportów walki przez nauczyciela wychowania fizycznego, zarówno w lekcyjnych jak i pozalekcyjnych formach zajęć.

Paradoks Kano
Jedno z najważniejszych zagadnień sztuk walki określamy mianem paradoksu Kano. Sprowadza się on do tego, że techniki teoretycznie najbardziej niszczycielskie, zabójcze, ustępują skutecznością technikom bezpiecznym, nie mającym wyrządzać aż takich szkód.
Jigoro Kano jest twórcą judo. Zreformował on tradycyjne ju jutsu poprzez eliminację technik niebezpiecznych dla życia i zdrowia. Dość często mówi się, że w otwierającej się na świat Japonii ery Meiji, stworzył dyscyplinę sportową w zachodnim stylu.

Seiseikai Yoshinkan Aikido

Tanto dori – inne spojrzenie
Aikido, podobnie jak inne systemy i sztuki walki, zawiera techniki obrony przed atakiem nożem. Jednak w ciągu całej swojej praktyki, biorąc udział w stażach z wieloma japońskimi instruktorami, nie udało mi się zobaczyć rzetelnego treningu poświęconego w całości tym technikom i metodyce ich nauczania. Mimo to tanto dori jest elementem egzaminów na stopnie mistrzowskie, ocenianym przez egzaminatorów pod względem poprawności technicznej, dynamiki i skuteczności. Miałem nawet okazję uczestniczyć w przygotowaniach do egzaminu na stopnie dan, zorganizowanych pod tym kątem. Niestety, prowadzący wykazał się rażącą niewiedzą, w efekcie czego kandydaci na mistrzów ćwiczyli kompletnie absurdalne schematy nie znając nawet ich japońskich nazw. Wiele znanych mi osób praktykujących aikido jest przekonana, że poznanie tych technik umożliwi obronę przed realnym atakiem. Sposób ich wykonania jest zawsze podobny: uke zadaje pojedyncze pchnięcie lub cięcie z dużego dystansu, a tori schodzi z linii ataku, przechwytuje rękę z nożem, stosuje rzut lub dźwignię i odbiera broń. Wg panujących wśród aikidoków poglądów stałe, prawidłowe powtarzanie podstawowych ruchów powoduje, że reakcja ma charakter instynktowny, co pozwala wybrać zachowanie właściwe dla danej sytuacji – niezależnie w dojo czy na ulicy. To niebezpieczny absurd utrwalany przez różnego rodzaju „mistrzów”, niestety także japońskich.